گله

(~.) (اِ.) راهی که در میان دو کوه واقع شده باشد.

    گله دار

    (گَ لَّ یا لُِ) (ص فا.) دارنده گله (گاو و گوسفند و غیره)، آن که گله را نگهبانی کند و پرورش دهد.

      گله مند

      (~. مَ) (ص.) دارای گله و شکایت، دارای آمادگی برای گله کردن.

        گلو

        (گِ یا گَ) (اِ.)
        ۱- قسمت جلوی گردن، مجرای غذا و هوا در درون گردن، حلق.
        ۲- لوله یا مجرای باریکی که یک مخزن را به دهانه پیوند می‌دهد (فنی). ؛ ~پیش چیزی (کسی) گیر کردن (کن.) سخت خواهان آن کس بودن.

          گلوکز

          (گُ لُ کُ) [ فر. ] (اِ.) قندی که در تمام سلول‌های گیاهان خصوصاً میوه‌ها یافت می‌شود.

            پیمایش به بالا