(~.) (ص مر.)
۱- سخن همراه با طعنه و کنایه.
۲- زاویه دار.

(~. زَ دَ) (مص ل.) (عا.) طعنه و کنایه زدن.

(~. گِ رِ تَ) (مص م.) گوشه – نشینی کردن.

(~.) (اِفا.) خلوت نشین، زاهد.

(رِ) (اِمر.) = گوشوار:
۱- زینتی که زنان در گوش آویزند.
۲- آن است که بر دو جانب در ورودی‌های ساختمان دو ستون بنا کرده و نیم آجر عقب تر سازند.

(مص مر.) = گوش بان: محافظ، مراقب، راعی.