گوگرد

(گِ) [ په. ] (اِ.) عنصری با علامت شیمیایی S، جامد و زردرنگ و قابل اشتعال، معادن آن بیشتر نزدیک کوه‌های آتشفشان است، در صنعت کبریت سازی مصرف زیاد دارد.

    گول

    ۱ – (ص.)ابله، نادان.
    ۲- (اِ.) مکر، فریب.
    ۳- دلق.

      گول

      (اِ.)۱ – حوض. استخر، تالاب.
      ۲- دریاچه.

        گون

        (گَ وَ) (اِ.) نوعی گیاه خاردار که دارای ساقه‌های ستبر و شاخه‌های بلند می‌باشد. بیشتر در نقاط کوهستانی می‌روید و گل‌های آن سفید یا زرد رنگ می‌باشد.

          گون

          [ په. ]
          ۱- (اِ.) گونه، رنگ.
          ۲- (پس.) به صورت پسوند در ترکیبات آید به معنی شکل و رنگ: آبگون، آسمان گون، بنفشه گون.

            گوناب

            (اِمر.) سرخی ای که زنان برای زیبایی به چهره خود مالند، گلگونه، سرخاب، غازه.

              گونه

              (نِ) [ په. ] (اِ.)
              ۱- رنگ، نوع.
              ۲- رخ، سیما.
              ۳- قسمت گوشتی زیر چشم‌ها و ک نار بینی و دهان، لُپ.
              ۴- همانند چیزی مانند: پیامبر – گونه.

                گونی

                [ هند. ] (اِ.)۱ – پارچه خشنی که ریسمانش ا ز لیف کنف و غیره تابیده شود و از آن کیسه بافند.
                ۲- کیسه‌ای از پارچه خشن که برای حمل بار سازند.

                  پیمایش به بالا