گونیا

(اِ.) ابزاری است به شکل مثلث از جنس فلز، پلاستیک یا چوب برای رسم زاویه قائمه یا آزمودن آن.

    گوه

    (گُ وِ) (اِ.) تکه چوبی که هنگام شکافتن کُنده آن را در شکاف ایجاد شده می‌گذارند که دو نیم کردن آن آسان تر شود.

      گوهر

      (گُ هَ) [ په. ] (اِ.)
      ۱- از سنگ‌های قیمتی.
      ۲- اصل، نژاد.
      ۳- ذات، سرشت.

        گوهربار

        (~.)(ص فا.)۱ – نثار کننده گوهر، گوهرافشان.
        ۲- (کن.) جوانمرد.
        ۳- ریزنده قطرات (ابر).

          گوهری

          (~.) (ص نسب.)
          ۱- گوهرفروش، زرگر.
          ۲- ذاتی، سرشتی.
          ۳- اصیل، پاک نژاد.

            گوی

            (اِ.)
            ۱- جسمی که فاصله همه نقطه‌های سطح آن تا مرکزش برابر است، کره.
            ۲- توپی که از یک ماده سخت و تو پر است و در برخی از بازی‌ها به کار می‌رود.

              پیمایش به بالا