(لَ تُِ) (اِ.)
۱- تکه پارچه کهنه.
۲- تخته‌های مستطیلی که در بعضی نقاط گیلان و مازندران به جای سفال پشت بام به کار برند.
۳- (عا.) لنگه در.

(لُ غَ یا غِ) [ ع. لثغه ] (مص ل.) گرفتن زبان و شکستگی آن به طوری که حرف سین را ثاء یا راء را غین گویند و مانند آن.

(لَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- با مشت بر بینی زدن.
۲- دهان بند نهادن.
۳- بوسه دادن.

(لَ) [ ع. لجُ ] (مص ل.) ستیزه کردن، پافشاری در عناد و کینه. ؛ سرِ ~ ~افتادن (کن.) عصبانی شدن، مخالفت کردن.

(لَ) [ ع – فا. ] (ص فا.) یک دنده، خودرأی.

(لَ) [ ع. ] (مص ل.) عناد، ستیزه.