(لَ) [ ع. ] (ص.) نفرین شده، ملعون.
(لَ) (ص.) ۱- زمینی که در آن علف و گیاه نروید، بیابان خشک بی گیاه. ۲- بی موی.
(لِ) (ص.) لخت، برهنه.
(لُ) [ ع. ] (اِ.) جِ لغت.
(لُ) (اِ.) گوشوار دیوار.
(لُ) [ ازع. ] (اِ.) (عا.) ۱- عیب، خرده. ۲- به کنایه از کسی بد گفتن.
(لُ) (اِ.) لگام، دهنه اسب.
(لِ یَ) (ق.) تا پایان تاریخی معین، مثل لغایت سال ۸۰.
(لُ غَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- زبان و کلام هر قوم. ۲- واژه، کلمه. ج. لغات.
(~. مِ) [ ع – فا. ] (اِ.) واژه نامه، فرهنگ، کتاب لغت.
