(لُ تِّ رِ) [ ع. مال التجاره ] (اِمر.) کالای بازرگانی.

(بَ) (اِمر.) چوب بلندی در جلو درشکه و ارابه که اسب‌ها را به طرفین آن می‌بستند.

(خَ) (ص فا.)
۱- کسی که اموال دزدی شده را می‌خرد.
۲- کسی که شغلش خریدن اسب و استر و مانند آن است.

(رُ) (ص مر.) راه باریکی که در اثر رفت و آمد چهارپایان درست شده باشد.

(ص مر.) پر، لبریز.

(دَ) (مص م.)
۱- مالیدن.
۲- (عا.) سخت تنبیه کردن.