مالک

(لِ) [ ع. ] (ص.)
۱- صاحب، دارنده.
۲- حاکم، پادشاه.
۳- نگهبان دوزخ.

    مالکیت

    (لِ یَّ) [ ازع. ] (مص جع.) مالک بودن، مالکی. ضح – حقی است که انسان نسبت به شیئی دارد و می‌تواند هرگونه تصرفی در آن بکند به جز آن چه که مورد استثنای قانون باشد.

      ماله

      (لِ) (اِ.)
      ۱- افزاری که بنایان و گلکاران با آن کاهگل و گچ و آهن را بر دیوار و غیره مالند و آن را انواع است.
      ۲- تخته‌ای که برزیگران بر زمین شیار کرده کشند تا کلوخ‌های آن را نرم کنند و زمین را هموار سازند.
      ۳- افزاری که جولاهگان از خس مانند جاروب و لیف سازند و با آن تانه را آهار دهند؛ لیف جولاهگان.

        ماله

        (لَ یا لِ) (ص.) پر، لبریز، لبالب ؛ مق. خوله.

          پیمایش به بالا