مایه

(یِ) [ په. ] (اِ.)۱ – اصل، اساس.
۲- واکسن.
۳- مال، ثروت.
۴- باعث.

    مایه دار

    (~.) (ص فا.)
    ۱- ثروتمند، توانگر.
    ۲- گروهی از سپاهیان که در پس لشکر جای دارند.
    ۳- غلیظ، مؤثر.

      مایه کوبی

      (~.)(مص ل.)تزریق مایه (واکسن) به بدن به منظور پیشگیری یا معالجه ناخوشی‌ها، واکسیناسیون.

        مایونز

        (یُ نِ) [ فر. ] (اِ.) نوعی سس که از تخم مرغ، روغن زیتون، سرکه و خردل درست می‌شود و به طور سرد مورد استفاده قرار می‌گیرد.

          مباثت

          (مُ ثَّ) [ ع. مباثه ] (مص م.)
          ۱- سرّ خود را نزد کسی فاش کردن.
          ۲- از کسی غم – خواری و اندوه گساری طلبیدن.

            پیمایش به بالا