مشوه
(مُ شَ وَّ) [ ع. ] (اِمف.) زشت گردانیده، عیب کرده شده.
مشی
(مَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- (مص ل.) راه رفتن.
۲- (اِمص.) روش، رفتار. ؛ خط ~
۱- راهی که در پیش دارند، خط سیر.
۲- روش شخصی در زندگی، طریقه.
مشیمیه
(مَ یِّ) [ ع. مشیمه ] (اِ.) پردهای است عروقی که بافت اصلی اش از نسج ملتحمهاست و در زیر پرده صلبیه قرار گرفته که دومین طبقه کره چشم را میسازد و شامل رگهای خونی و مواد رنگین است.
