(مُ وِ) [ ع. ] (اِفا.) فرمانبردار، مطیع.

(مُ وِ عَ) [ ع – مطاوعه ]
۱- (مص م.) پذیرفتن، اطاعت کردن.
۲- (اِمص.) اطاعت، فرمان برداری، سازگاری.

(مِ وِ لَ) [ ع. مطاوله ] (مص ل.) درنگ کردن در کاری

(مُ یِ بِ) [ ع. مطایبه ] (مص ل.) شوخی و مزاح کردن، خوش طبعی کردن.

(مُ بَ) [ ع. ] (اِمف.) برهم نهاده، در هم پیچیده.