(مُ یِ) [ ع. ] (اِفا.) برخلاف، برعکس.

(مُ یِ رَ) [ ع. مغایره ] (مص ل.) مخالفت، غیر هم بودن.

(مُ یُ ظَ یا یِ ظِ) [ ع. مغایظه ]
۱- (مص م.) به خشم آوردن کسی را.
۲- (اِمص.) تولید غضب.

(مُ غْ بْ یا بَ چِّ) (اِمر.)
۱- بچه مغ.
۲- پسر بچه‌ای که در میخانه‌ها خدمت می‌کرد، باده فروش. ج. مغبچگان.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.) فریب خورده در خرید و فروش.

(مُ تَ بِ) [ ع. ] (اِفا.) رشک برنده، غبطه خورنده.