(مَ) [ ع. ] (اِمف.) بریده، قطع شده.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.)
۱- چیده شده.
۲- در علم عروض «فعولن» چون از «مفاعلن» خیزد، آن را مقطوف خوانند و سبب آن که بدین زحاف از این جزو دو حرف و دو حرکت افتاده‌است آن را به قطف (ثمار) تشبیه کردند.

(مُ عَ) [ ع. ] (اِمف.)
۱- بر جای مانده.
۲- آن که به سبب مرض (قعاد) نتواند بر پای خیزد، زمینگیر.

(مُ قَ عَّ) [ ع. ] (اِمف.) گود، فرو رفته.

(مُ قَ فَّ) [ ع. ] (اِمف.)
۱- سرافکنده، سر به زیر.
۲- کسی که دست‌هایش بر اثر سرما و جز آن شل و لرزان باشد.
۳- آن که انگشتانش برگشته باشد.

(مُ قَ ف فا) [ ع. ] (اِمف.) دارای قافیه.

(مُ قَ لِّ) [ ع. ] (اِفا.) برگرداننده.

(مُ قَ لِّ) [ ع. ] (اِفا.) تقلیدکننده.