(مُ قَ نّ) [ ع. ] (اِفا.) چاه کن.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.) شکست خورده، غلبه شده.

(مُ قَ وَّ) [ ع. ] (اِمف.) خمیده، قوس دار.

(مَ لِ) [ ع. مقوله ] (اِمف.) گفتار. ج. مقولات.

(مُ قَ وِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- آن که کجی چیزی را راست کند.
۲- ارزیاب، قیمت کننده.

(مُ قَ وِّ) [ ع – فا. ] (حامص.)
۱- راست کنندگی، قایم کنندگی.
۲- قیمت کنندگی، ارزیابی.
۳- تقویم نویسی.