ملاهی

(مَ) [ ع. ] (اِ.) جِ ملهی ؛ آلات و ادوات لهو و لعب.

    ملایک

    (مَ یِ) [ ع. ملائک ] (اِ.) جِ ملک ؛ فرشتگان.

      ملایکه

      (مَ یِ کِ) [ ع. ملائکه ] (اِ.) جِ. ملک ؛ فرشتگان.

        ملایم

        (مُ یِ) [ ع. ملائم ] (ص.) سازگار، آرام.

          ملایمت

          (مُ یِ مَ) [ ع. ملائمه ] (اِمص.)
          ۱- به نرمی رفتار کردن.
          ۲- خوشخویی.

            ملبس

            (مَ یا مِ بَ) [ ع. ] (اِ.) پوشاک، پوشیدنی، ج. ملابس.

              ملبوس

              (مَ) [ ع. ]
              ۱- (اِمف.) پوشیده شده.
              ۲- (اِ.) پوشاک، هرچیز پوشیدنی.

                ملت

                (مِ لَّ) [ ع. مله ] (اِ.)
                ۱- کیش، آیین.
                ۲- پیروان یک دین.
                ۳- مردم یک کشور.

                  پیمایش به بالا