ملاک
(مَ لّ) [ ع. ] (ص.) کسی که ملک و زمین بسیار داشته باشد.
ملامین
(مِ) [ انگ. ] (اِ.) جسمی است آلی که با الدئیدفرمیک تشکیل رزینی میدهد که در گرما قالب گیری میشود.
ملانقطی
(مُ لْ لا نُ قَ) (ص نسب.) کنایه از:
۱- کسی که زیاد به سنتهای کهن ادبی پای بند باشد.
۲- کسی که به املای دقیق و تحت اللفظی واژهها بیشتر توجه میکند تا معنای آنها.
