مناکب

(مَ کِ) [ ع. ] (اِ.) جِ منکب ؛ کتف‌ها، دوش‌ها.

    منال

    (مَ) [ ع. ] (اِ.)
    ۱- جایی که از آن سود و حاصل به دست آید مانند مزرعه.
    ۲- مال، ثروت. ؛ مال و ~ خواسته و ملک مستغل (منقول و غیرمنقول).

      منامه

      (مَ مَ یا مِ) [ ع. منامه ] (اِ.)
      ۱- جای خواب.
      ۲- جامه خواب.
      ۳- قبر، گور.

        منان

        (مَ نّ) [ ع. ] (ص.) بسیار نعمت دهنده.

          مناهبت

          (مَ هَ بَ) [ ع. مناهبه ] (مص ل.)
          ۱- برابر هم دویدن در مسابقه.
          ۲- غارت کردن.

            مناهزت

            (مُ هِ زَ) [ ع. مناهزه ] (مص ل.)
            ۱- نزدیک شدن به هم.
            ۲- فرصت یافتن و غنیمت شمردن.
            ۳- پیش آمدن شکار را.

              پیمایش به بالا