مهجع
(مُ جِ) [ ع. ] (ص.) آن که گرسنگی را تسکین دهد.
(مَ دُ) (اِ.)
۱- پرندهای است صاحب مخلب و دم او ابلق میباشد و او را پر تیر سازند.
۲- کبوتری که تمام پرش سیاه و دمش سفید باشد.
(مَ دَ) [ ع. ] (ص نسب.)
۱- منسوب به مهدی (مطلق).
۲- منسوب به مهدی صاحب الزمان (ع) امام دوازدهم شیعیان.