(اَ کَ دَ) (مص ل.) کنایه از: درمانده شدن.

(فِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- آن که به جادویی ورد می‌خواند و می‌دمد، ساحر، جادوگر.
۲- شعبده باز.

(فِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- آن که می‌دمد، کسی که پف می‌کند، دمنده (در آتش و خیک).
۲- غذایی که نفخ آورد، باددار.

(فِ) [ ع. ] (اِفا.) نفوذکننده، درگذرنده، رَسا.

(فِ) [ ع. ] (اِفا.) رمنده، نفرت دارنده.

(فَ) (حامص.)
۱- سرکشی، طغیان.
۲- معصیت، گناه.

(فَ هِ تِ) (ص مف.) بی ادب، بی تربیت، بدخو.

(فِ) [ ع. ] (اِفا. ص.) سودمند، نفع رساننده.