(~. کَ ک) [ فا – ع. ] (اِمر.) هفت سیاره.

(~. گَ) (اِمر.) از آهنگ‌های موسیقی قدیم ایران.

(~.) (اِمر.) هفت آسمان.

(هَ. هِ) (ص مر.)
۱- آن چه که هفت ماه از عمرش گذشته باشد. ؛ ~ بودن (زاییدن) (کن.) بسیار عجول شدن، بسیار شتاب داشتن.

(~. مَ) (اِمر.) مردان خدا که شامل هفت دسته‌اند: اقطاب، ابدال، اخیار، اوتاد، غوث، نقباء، نجباء.

(~. مَ زِ) [ فا – ع. ] (اِمر.) کنایه از: هفت آسمان.

(هَ تُ هَ)(اِمر.)
۱- هفت یا هشت عدد از چیزی.
۲- (کن.) گفتار خصومت آمیز و وحشت انگیز.
۳- آواز سگ.