ور

(~.) [ په. ] (اِ.) در ایران باستان در محاکمه‌های مبهم و مشکل دو طرف دعویی را مورد آزمایش (ور) قرار می‌دادند و آن دو گونه بوده‌است:
۱- ور گرم (گذشتن از آتش). ور سرد (خوردن سوگند) و آن آب آمیخته با گوگرد بوده‌است که به متهم می‌خورانیدند.

    ور

    (وَ) (اِ.) تخته‌ای که در مکتب‌های قدیم معلمان روی آن به شاگردان تعلیم می‌دادند، سبق.

      ور آمدن

      (وَ. مَ دَ) (مص ل.)
      ۱- (عا.) کنده شدن، جدا شدن.
      ۲- آماده شدن خمیر برای پخت نان.
      ۳- برآمدن، مقابله کردن.
      ۴- چاق شدن.

        پیمایش به بالا