(وَ) [ ع. ] (اِ.) زمین نشیب و پست میان زمین‌های بلند.

(وِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- گستردنی، فرش.
۲- سجاده، ج. اوطئه.

(وَ طَ) [ ع. ] (اِ.) حاجت، نیاز.

(وَ) [ ع. ] (اِ.) خفاش، شب پره.

(وَ ئِ یا ئَ) [ ع. وطیئه ] (اِ.)
۱- نوعی طعام که از شیر و خرمای هسته برآورده ترتیب دهند.
۲- کشک با شکر آمیخته.