(وَ) [ ع. وفاء ] (مص ل.) به جا آوردن عهد و پیمان و پایداری در دوستی.

(وَ. خا) [ ع – فا. ] (ص فا.)
۱- طالب وفا.
۲- خیرخواه، خوش نفس.

(~.) [ ع – فا. ] (ص فا.) کسی که در دوستی، زناشویی یا خدمت به مردم صادق باشد.

(وِ دَ) [ ع. وفاده ]
۱- (مص ل.) به رسولی آمدن نزد کسی.
۲- (اِمص.) رسالت، پیام آوری.

(~. س) [ ع – فا. ] (ص فا.) خیرخواه، خیراندیش.

(و) [ ع. ] (مص م.) سازگاری کردن، همکاری کردن.

(وَ) [ ع. ]
۱- (اِ.) ج. وافد. کسی یا گروهی که برای رسانیدن پیام نزد شاه بروند.
۲- (اِمص.) پیام آوری، رسالت.