(وِ) [ ع. ] (مص م.) بار را با دو دست برداشتن و بلند کردن.

(وَ لَ) [ ع. وکاله ] (اِمص.) وکیلی، وکیل کردن.

(~ دَ) [ ع – فا. ] (اِمر.) کسی که واسطه میان امرا و سلاطین بوده و تقاضای مردم را به آنان می‌رسانیده.

(وِ) (ص.) (عا.) بی بند و بار، بی کار.

(وِ چَ) (ص فا.) (عا.) = ول چرنده: شخص بی باعث و بانی و افسار سرخود.