(~. کَ دِ) (اِمر.) آتشکده.

(~. گُ شَ) (اِمر.) نک آذرگشنسب.

(~. گُ نَ) (اِمر.) یکی از سه آتشکده بزرگ عهد ساسانی که در شیز آذربایجان قرار داشت.

(~.) (ص مر.) نک آذریون.

(ذَ رَ)
۱- (ص مر.) آتش رنگ، آذرگون.
۲- روشن، نورانی.
۳- (اِمر.) آتش، آذر.

(ذَ) (ص نسب.) منسوب به آذر، آتشی.

(~.)(ص نسب.)
۱- اهل آذربایجان.
۲- نام زبان قدیم سکنه آذربایجان.

(~.)(ص نسب.)۱ – آتشین.
۲- سنگ -‌های آتشفشانی.

(~.)
۱- (ص مر.) آذرگون، آتش رنگ.
۲- (اِمر.) نوعی شقایق که کنارش سرخ و میانش سیاه باشد.