(~ِ عَ) [ فا – ع. ] (اِمر.) بادی که برای هلاک قوم عاد فرستاده شد.

(کَ دَ) (مص م.)۱ – باد زدن.
۲- فخر فروختن، فیس کردن.
۳- به فروش نرفتن کالا و ماندن روی دست صاحبش.
۴- کسی را به کاری صعب برانگیختن، تیر کردن.
۵- محو ک ردن.
۶- دمیدن در سازهای بادی و به صدا درآوردن آن‌ها.

(گِ رِ تِ) (ص مر.)متکبر، مغرور.

(گَ تَ) (مص ل.) هدر رفتن، برباد رفتن.

(نِ تِ) (ص مر.) کسی که غرور و تکبر از سرش به در رفته.

(دِ نُ)(اِمر.) لحنی از موسیقی قدیم.

(دُ بُ) (اِمر.) غرور، خودنمایی.

(دُ) (اِمر.)
۱- مجازاً به معنای تکبر و خودبینی.
۲- هستی و لوازم آن.

(اِمر.) آسیاب بادی.