اسم بدعت (بِ عَ) [ ع. بدعه ] (اِ.) نوآوری، به ویژه رسم یا آیین تازهای که مورد پذیرش قرار نگرفته یا مخالف سنت پذیرفته شده باشد.
صفت مرکب بدکاره (~. رِ) (ص مر.) ۱- آن که مرتکب کارهای بد شود، بدکردار. ۲- شریر، موذی. ۳- فاسق، زناکار، روسپی.