(بُ دَ) (مص م.) لعن کردن، نفرین کردن.
(بَ یا بِ یا بُ) (ص.) ۱- چالاک. ۲- باهوش. ۳- کارساز.
(بِ لِ) (اِمص.) ۱- کارسازی. ۲- چستی، مهارت. ۳- باهوشی.
(بِ لَ دِ)(ص فا.)۱ – محرّک. ۲- کارساز. ۳- باهوش. ۴- دانا، بینا.
(بِ دَ) (مص م.) ۱- حرکت دادن. ۲- کارسازی.
(بِ دِ) (ص مف.) ۱- بر هم زده. ۲- آشفته، پریشان. ۳- کارآزموده. ۴- دانا.
(بَ) [ ع. ] (ص.) ۱- مژده رسان. ۲- نیکو – روی، خوبروی.
(بَ) (اِ.) ۱- مطهره. ۲- ظرف آبی که از چرم ساخته باشند.
(بَ رَ) [ ع. بصاره ] (مص ل.) ۱- بینا شدن. ۲- دقیق دیدن. ۳- روشن بینی.
(بُ) [ ع. ] (اِ.) بزاق، آب دهان.
