(~.) (اِ.) گوشه‌ای از موسیقی ایرانی.

(بَ رَ یا رِ) (اِ.) گیاهی که ساقه بلند و مستقیم ندارد و شاخه‌های آن روی زمین افتد مانند کدو، خربزه و غیره ؛ بوته.

(بَ تُ) (اِ.)۱ – خمیازه.
۲- بوی دهان.

(بَ) [ ع. ] (اِ.)۱ – سفیدی.
۲- دفتر سفید که در آن چیزی ننوشته‌اند.
۳- دفتر بغلی.
۴- کتاب دعا.

(بَ) (اِ.) کتاب و دفتری که از طول باز می‌شود و از عرض، شیرازه بندی و ته بندی می‌شود.