بیتوته

(بَ تَ یا بِ تِ) [ ع. بیتوته ]
۱- (مص ل.) شب ماندن در جایی.
۲- شب زنده – داری.
۳- (اِمص.) شب ماندگی.

    بیجاده

    (دِ) (اِ.) نوعی از سنگ‌های قیمتی مانند یاقوت ؛ کهربا.

      بیجک

      (جَ) (اِ.) فاکتور، کاغذی که در آن فروشنده نوع، مقدار و قیمت کالا را می‌نویسد.

        بیجه

        (بِ جَ) (اِ.)
        ۱- مقداری از کالا که بدون وزن کردن و شمردن، خرید و فروش شود.
        ۲- مقدار زمینی که بتوان در آن صد من بذر کاشت.

          بیچاره

          (رِ) (ص.)
          ۱- شخصی که دچار وضع بدی شده‌است.
          ۲- شخص ناتوان و درمانده، بی نوا.

            بیخ

            (اِ.)
            ۱- اصل، اساس.
            ۲- ریشه گیاه.

              پیمایش به بالا