بیخ کردن
(کَ دَ) (مص ل.) ریشه دوانیدن.
[ په. ] (اِ.) درختی است از تیره بیدها، بی میوه، سایه دار، دارای شاخههای مستقیم و بلند. چوبش کم دوام است از پوست آن مادهای به نام سالیسین به دست میآید که تب بُر است.
(اِ.) = پت: حشرهای است ریز با بالهای باریک که پارچههای پشمین را میخورد بیو، بیب، بیتک هم گفته شده.