بیگار
(اِ.) کار بی مزد.
(اِ.) ابزاری دارای دسته بلند و صفحهای پهن و قاشق مانند که برای جا به جا کردن خاک و گل به کار میرود.
(اِصت.) (عا.) = بیلَخ: به طعنه به کسی گویند که دست به کار نسنجیدهای زده و شکست خوردهاست. (معمولاً همراه با بالا بردن انگشت شست).
[ فر. ] (اِ.) صورت ریز دارایی و بدهی شرکتها و مؤسسات که معمولاً در آخر سال مالی تهیه شود، ترازنامه (فره).