اسم پرچم (پَ چَ) [ تر. ] (اِ.)۱ – طره، کاکل، منگوله – ای از مو که بر سر نیزه، علم و گردن اسب میآویختند. ۲- زبانه آتش. ۳- علم، درفش، رایت. ۴- بخشهای میله مانند گل که تخمها در آن قرار دارند.
اسم مرکب پرچین (پَ) (اِمر.) دیواری که از آمیختن گِل و شاخههای درخت و بوته، گرداگرد باغ یا کشتزار درست کنند.
