(~. کَ دَ) (مص ل.)
۱- دوری کردن.
۲- پارسایی کردن.

(پَ نِ) (اِمر.) غذایی که پزشک برای بیمار روا می‌دارد.

(پَ) (ص فا.)
۱- پارسا، خویشتن دار.
۲- قانع.

(~.) (حامص.) پارسایی، خویشتن داری.

(پَ دَ) (مص ل.)
۱- دوری جُستن.
۲- حفظ کردن.
۳- پارسایی کردن.
۴- ترسیدن، بیم داشتن.

(~. تَ) (مص ل.)
۱- باک داشتن.
۲- اعتناء، توجه.

(~.) (اِمر.)
۱- خانه تابستانی، خانه بادگیر.
۲- بالاخانه.
۳- آتشدان عودسوز.
۴- رف، طاقچه.
۵- تخته‌هایی که سقف خانه را بدان پوشند.
۶- قلعه، حومه ؛ پربار و پرباره و پربال و پرباله و فربال و فرباله و برواره و فرواره نیز گویند.