(پَ) (اِ.)
۱- پرش، پریدن.
۲- تخته‌های باریکی که روی سقف کنار هم می‌چینند و حصیر یا پوشال را روی آن می‌اندازند.

(پَ زِ) (اِ.)
۱- توشه و طعامی که در سفر یا شکار همراه خود برند.
۲- آتشی که ایرانیان در شب عروسی پیش پای عروس و داماد بیفروزند.
۳- ریزه‌های زرورق یا هر چیز زر مانندی که در عروسی روی سر عروس و داماد می‌ریزند.
۴- عیش و خرمی.

(پَ) (اِ.)
۱- پرواز.
۲- فراغ، نجات، خلاص.

(~.) (اِ.) دستمالی، لمس.

(~.) (اِ.) ترس، بیم.

(پَ) (اِ.) چرخ ابریشم ریسی.