(ص فا.) روشن، درخشان.

(دَ) (مص م.)
۱- روشن ساختن، برافروختن.
۲- تاب دادن، پیچ و خم دادن.
۳- گرم کردن، تافتن.
۴- اعراض کردن.

(دَ) (مص م.) نک تاباندن.

(نِ) (اِمر.)
۱- خانه‌ای که دیوارهای آن آینه کاری شده باشد.
۲- حمام، گرمابه.
۳- خانه زمستانی که با بخاری و یا تنور گرم شود.
۴- شبستان.

(ص فا.)
۱- تاب خورده، پیچ خورده.
۲- روشن، درخشان.

(اِمر.)
۱- گلخن حمام.
۲- کوره آهنگری و مسگری.
۳- پنجره یا دریچه‌ای که برای استفاده از روشنایی آفتاب در دیوار تعبیه کنند.

(زَ) (ص فا. اِمر.) = تاب زننده: سیخ کباب.

(بِ) (اِمر.) دومین فصل سال، فصل گرما، صیف.

(بِ) (اِمص.) روشنی، فروغ، درخشش.