(دَ) (مص م.) دواندن، دوانیدن.

(حامص.) بچه بازی، غلامبارگی.

(زِ. کَ دَ)(مص ل.)
۱- گشاده رویی کردن.
۲- گرم پرسیدن، خوش آمد گفتن.

(زَ دِ) (ص فا.)
۱- دونده، تندرو.
۲- دواننده.

(~. بَ) (اِمر.)
۱- گل نوشکفته.
۲- نوبهار.
۳- زمین آرایش یافته از بهار مجدد.

(~. خَ) (ص مر.) پسری که تازه پشت لبش مو روییده.