آلاء
[ ع. ] (اِ.) جِ اِلی ؛ نیکیها.
آلاچیق
[ تر. ] (اِ.)۱ – نوعی خیمه که از پارچه -های ضخیم درست میکنند.
۲- سایبانی که میان باغ یا صحرا از شاخههای درخت و چوب سازند. آلاجق و آلاچق نیز گویند.
آلاکلنگ
(کُ لَ) (اِمر.) دو چوب بر هم نهاده متقاطع که دو کس بر دو سر چوب بالایی نشینند و به نوبت به زیر و بالا شوند.
