(تَ لِ) (اِ.) پهن گاو.
(تَ چِ)(اِمر.)۱ – سیلی، آسیب. ۲- نوعی اسلحه گرم.
(تَ دَ) (مص م.) چپاندن، چیزی را به زور در ظرفی جا دادن.
(تَ دَ) (مص م.) نک تپاندن.
(تَ پِ) (اِمص.) اضطراب، بی قراری.
(تُ پُ) (اِ.) لغزش ناگهانی زبان هنگام حرف زدن.
(تُ پُ) (ص.) (عا.) چاق، فربه.
(تَ پَ کُ) (ص.) کودن، احمق.
(تَ پَ) (اِ.) نک تبنک.
(تَ پِّ) (اِ.) پشته بلند خاک یا شن، تل.
