(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- حُسن کلام.
۲- قرآن را با قرائت درست و آهنگ نیک تلاوت کردن.

(تَ رَ جُّ) [ ع. ] (مص ل.) چربیدن، فزونی جستن.

(تَ جَ یا جُ مِ) [ ع. ترجمه ]
۱- (مص م.) روایت کردن مطلبی از زبانی به زبان دیگر.۲ – ذکر کردن سیرت و اخلاق و نسب کسی.
۳- (اِمص.) گزارش.

(تَ رَ جِّ) [ ع. ] (مص ل.) امید داشتن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) برتری داشتن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- برگردانیدن.
۲- آواز را در گلو گردانیدن.

(~. بَ) (اِمر.) شعری دارای چند بند با یک وزن واحد که هر بند با قافیه تازه شروع شود، و یک بیت در میان بندها عیناً تکرار شود.

(تَ) [ ع. ] (مص ل.) کوچیدن، بار بستن.