(تِ) (ص مف.)۱ – یاد گرفته، تعلیم گرفته.
۲- مؤدب، فرهیخته.
۳- عادت کرده.
۴- دست آموز.
۵- مطیع.

(~. کَ دَ) (مص م.) عادت دادن.

(دَ) (مص م.)
۱- ساختن، آراستن.
۲- جادادن گوهر در انگشتر.
۳- به نخ کشیدن گوهرها و مهره‌ها.
۴- زینت دادن.
۵- آماده.

(دِ) (ص مف.) آراسته، مزین، زینت یافته.

(زِ) [ په. ] (اِمص.)۱ – یاد دادن.
۲- تعلیم، تربیت.

(زِ) (ص نسب.)۱ – تعلیمی.
۲- دوستدار آموختن.

(زِ یا زْ) (اِمر.)مجموعه‌ای از واحدهای درسی که تشکیل یک رشته تحصیلی را می‌دهند و می‌توان در آن رشته درجه دانشگاهی گرفت.