غیله
(غ لِ) [ ع. غیله ] (اِمص.)
۱- مکر، خدعه.
۲- ترور، قتل و کشتن ناگهانی.
(غَ یا غ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) شوریدن دل.
۲- ابری شدن آسمان.
۳- (مص م.) مشغول کردن چیزی ذهن را.
۴- غلبه کردن شهوت بر دل کسی.
۵- (اِمص.) تشنه بودن.
(غُ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) هامون شدن زمین.
۲- دور معنی و باریک شدن سخن.
۳- (اِمص.) پوشیدگی علم و هنر، مشکل هر فن.