(حُ) [ ع. ] (اِمص.) بی خردی، نادانی.
(حَ یَّ) [ ع. حمیه ] (اِمص.) ۱- مروت، جوانمردی. ۲- غیرت، رشک.
(حِ یَ) [ ع. حمایه ] (اِمص.) پشتیبانی.
(حَ) [ ع. ] (اِمص.) ستایش، ثناگویی.
(حَ قَ) [ ع. حماقه ] (اِمص.)کم خردی، بی خردی.
(حِ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) بردباری کردن. ۲- (اِمص.) بردباری.
(حِ قَ) [ ع. حلاقه ] (اِمص.) سر – تراشی، شغل حلاق.
(حِ مَ) [ ع. حکمه ] (اِمص.) ۱- علم، دانش. ۲- راستی، درستی. ۳- کلام موافق حق.
(حَ رَ) [ ع. حقاره ] (اِمص.) خواری، پستی، زبونی.
(حِ) [ ع. ] (اِمص.) کینه ورزی، عناد. ج. احقاد، حقود.
