صفت مرکب

(~. دَ دِ) (ص مر.) لجوج، خود – رأی.

(ی) (~.) (ص مر.)
۱- صمیمی، خالص.
۲- یک دست، یک نواخت.
۳- آن که پشت و روی وی یکی باشد.

(~. زَ) (ص مر.) لقب سام نریمان که اژدهایی را با یک ضربه کشت.

(~. طَ رَ ف) [ فا – ع. ] (ص مر.)
۱- از یک جهت، که فقط رعایت یک طرف شده باشد بدون رعایت طرف دیگر.
۲- خیابانی که فقط از یک سوی آن می‌توان رفت.

(یَ گَ) [ تر – فا. ] (ص مر.) غارتگر، تاراج گر.

(~.) (ص مر.) جادوگری که ایجاد برف و باران با سحر و جادو را می‌داند.

(~. ش کَ) (ص مر.)
۱- شکننده یخ. چکشی که بدان قالب یخ را شکنند.
۳- کشتی ای که بدان قطعات بزرگ یخ اقیانوس‌های منجمد را شکنند تا رفت و آمد کشتی‌ها در آن ممکن شود.

(یَ دِ لا) [ ع. ] (ص مر.) مهارت، زبردستی، توانایی.

(مَ) (ص مر.) یاری دهنده، یار، دوست.

(مَ) (ص مر.)
۱- باهوش.
۲- عاقل، بخرد.