صفت نسبی

دوبیتی

(دُ بِ) [ فا – ع. ] (ص نسب.)
۱- شعری دارای دو بیت یا چهار مصراع که مصراع‌های اول و دوم و چهارم دارای یک قافیه هستند.
۲- یکی از گوشه‌های چهارگاه.

    دهلیزی

    (~.) (ص نسب.)
    ۱- منسوب به دهلیز.
    ۲- سخن بی معنی، گفتار بی فایده.

      دهری

      (دَ) [ ع – فا. ] (ص نسب.) کسی که زمان را ازلی و ابدی می‌داند و همه حوادث را ناشی از زمان می‌داند، ملحد، طبیعی.

        دنگی

        (دَ) (ص نسب.)
        ۱- دنگ کوب. (هوا)
        ۲- با سر به طرف پایین رفتن هواپیما و مجدد بازگشتن (به وسیله دسته فرمان).

          پیمایش به بالا