مصدر

(وُ) [ ع. ] (مص ل.) رسیدن، ورود.

(وَ) [ ع. ] (مص م.) عیب کردن چیزی را.

(وَ تَ) (مص ل.) رقصیدن.

(وَ دَ) (مص ل.) رقصیدن، رقاصی کردن.

(وَ کَ دَ) (مص ل.) وشکریدن ؛ کاری را به چالاکی و چابکی انجام دادن.

(وَ دَ) (مص ل.) نک. وشکردن.

(وَ) (مص م.) نقش و نگاری که بر اندام با سوزن آژده کرده و نیله بر آن پاشند، خالکوبی.

(و یَ) [ ع. وشایه ] (مص ل.) سخن – چینی کردن.

(وَ. کَ دَ)(مص م.) بی غش ساختن.

(وَ) [ ع. ]
۱- (اِ.) داغ و نشان.
۲- (مص م.) داغ کردن، نشان کردن.