مصدر

(فَ) [ ع. ] (مص م.) تافتن چیزی را.

(فَ تَ دَ) (مص م.) نک فتالیدن.

(فَ یا فِ دَ) (مص م.) نک فتالیدن.

(فَ یا فِ دَ) (مص م.)
۱- از جا کندن.۲ – ریختن، افشاندن.
۳- دریدن، شکافتن.
۴- از هم گسستن.
۵- پریشان کردن، پراکنده کردن.

(فُ یا فِ دَ) (مص ل.) نک افتادن.

(دَ) (مص ل.)
۱- در شب چهارشنبه سوری سر چهارراه ایستادن و به حرف‌های عابران گوش دادن و با تعبیر آن حوادث آینده را پیش گویی کردن.
۲- دزدیده گوش دادن به گفت و گوهای دیگران.

(~. گِ رِ تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) دوری کردن، پرهیز کردن.

(~. مَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.)
۱- افزون شدن.
۲- برتری یافتن.

(س پُ دَ) (مص م.) باز سپردن.

(س دَ) (مص م.) بازستاندن، باز – گرفتن.