مصدر

(تَ سَ لُّ) [ ع. ] (مص ل.) چیره شدن، غلبه یافتن.

(تَ یِ) [ ع. تسمیه ] (مص م.) نام نهادن، نامیدن.

(تَ سَ لِّ) [ ع. ] (مص ل.) از اندوه رها شدن.

(تَ سَ نُّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- پیرو سنت بودن.
۲- عقیده کسانی که پس از پیامبر، ابوبکر را خلیفه می‌دانند.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- رها ساختن، گسیل کردن.
۲- طلاق دادن زن.
۳- گشودن و شانه زدن موی.

(تَ) [ ع. ] (مص ل.) با سجع سخن گفتن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) هموار کردن، پهن کردن.

(تَ سَ حُّ) [ ع. ] (مص ل.) ناز کردن، دلبری کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- خط کشی کردن.
۲- سطربندی کردن.

(~.) [ ع. ] (مص ل.)
۱- رام شدن.
۲- بی مزد کار کردن.