مصدر

(پَ دَ) (مص م.) فرمودن.

(پَ. گِ. کَ دَ) (مص ل.) کنایه از: فرود آمدن.

(پَ. گُ تَ دَ) (مص ل.)
۱- بال گشودن، پرگشادن.
۲- فروتنی کردن.

(پَ دَ) (مص م.)
۱- دست مالیدن به چیزی.
۲- یازیدن، دراز کردن.

(~. زَ دَ)(مص ل.)
۱- گردش بیهوده اشخاص بی کار.
۲- رفتن مریدی به دستور پیر در بازارها و کوی‌ها به گدایی.

(پُ دَ) [ په. ] (مص م.)
۱- خبر گرفتن، پ رسش کردن.
۲- احوالپرسی.
۳- عیادت.
۴- بازخواست.

(پَ رَ دَ) [ په. ] (مص م.)
۱- بندگی کردن، ستایش نمودن.
۲- بسیار دوست داشتن.
۳- دوست داشتن، دوست گرفتن.

(پَ دِ. گَ تَ)(مص ل.)در حجاب شدن، پنهان شدن.

(پَ ژَ) (مص ل.) گریستن، گریه کردن.

(~. اَ تَ) (مص م.) آشکار کردن، برملا کردن.