مصدر

( اِ ) [ ع. ] (مص م.)
۱- بردن، دور کردن.
۲- جاری ساختن.
۳- زراندود کردن.

( اِ) [ ع. ] (مص م.) پیوسته و دایم کاری را کردن.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) مجازات کردن.

(اِ دِّ) [ ع. ] (مص م.)
۱- ذخیره کردن.
۲- برگزیدن.

( اِ) [ ع. ] (مص م.) درآوردن، داخل کردن.

( اِ) [ ع. ] (مص م.)
۱- داخل کردن.
۲- درنوردیدن، پیچیدن.

( اِ) [ ع. ] (مص م.) دریافتن، فهمیدن.

( اِ) [ ع. ] (مص م.)
۱- در هم فشردن و فرو بردن دو چیز.
۲- حرفی را در حرف دیگر آمیختن.

(اِ دِّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- دعوی کردن، مدعی شدن.
۲- نام و نسب خویش گفتن پیش حریف در کارزار.
۳- آرزو کردن.

(اَ دَ. دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) ادب شدن، تنبیه شدن.